Eigenschappen Fokkers Puppen Training Fotoboek Exposities Home Gastenboek  


Puppen | Voorbereidingen op de komst van de pup | Puppencursus

 
Introductie | Trainingsmethodes | Basisoefeningen | Trainingsoefeningen

 


 

 
Basisoefeningen
 

 

 

Aandacht
Aandacht hebben voor de eigenaar is essentieel voor de opvoeding, zonder aandacht kan je de Foxterrier niks aanleren.

Voordat je aan deze oefening kan gaan beginnen moet je eerst weten hoe je met voer traint.
Voer training is juist een van de moeilijkste manieren om je hond te trainen. Het gaat snel goed maar net zoals het snel goed kan gaan kan het ook heel snel fout gaan

Voordat er begonnen wordt met de oefening aandacht gaan we eerst leren hoe er met voer getraind moet worden.
We gaan door onze knieën en pakken wat voedsel, we gaan ons eerst aanleren hoe snel we met voer werken om de foxterrier de oefening te laten doen. Ik wil graag eerst het ja en nee knikken van de foxterrier aanleren. We houden het voedsel tegen de neus van de foxterrier aan. Je beweegt het voedsel heel langzaam omhoog en omlaag. Je kan zien of je het goed doet als de foxterrier gaat ja knikken. Tijdens de handelingen geef je af en toe wat voedsel. Ga nu ook eens van links naar rechts, maar ook nu weer beweeg je hand rustig. Als het ja en nee knikken goed gegaan is gaan we weer een stap verder.

De voorloper van de oefening aandacht is het volgende:
Roep rustig de naam van de foxterrier en geef gelijk voedsel. Dit doe je een aantal keren achter elkaar. Net zolang dat de Foxterrier gelijk reageert als je zijn naam noemt. Gaat dat goed dan beginnen we aan de oefening aandacht.

Aandacht hebben voor de baas met voedsel.
Deze oefening is één van de belangrijkste onderdelen van de training. Zonder de aandacht van de hond begin je niks. 
De foxterrierwelp moet naar de baas kijken door middel van het voedsel. Het maakt in het begin niet uit of de welp zit of staat. 
De baas gaat op zijn knieën zitten. Hij laat eerst aan de welp zien en ruiken wat hij in zijn hand heeft en begeeft dan zijn hand richting zijn borstkast. Daar houdt de baas een seconde zijn hand. Als de welp omhoog kijkt belonen we de welp met het voedsel en tegelijk met de stem (stem wordt later de beloning en niet het voer). 

De welp moet in dezelfde positie blijven als de uitgangspositie. De welp mag niet springen, jengelen, krabben etc. Doordat de baas op zijn knieën zit is de afstand naar het voedsel niet groot, je kan dus sneller belonen als de welp het goed doet. Zo gauw de hond gaat jengelen of krabben, dan breekt de baas de oefening af, de baas negeert de welp. Zo gauw als de welp weer in zijn uitgangspositie is belonen we hem. Dan maakt het even niet uit of hij kijk ja of nee. Op dat moment is het afleren van het jengelen, krabben etc. belangrijker. 

Zo gauw als de welp doorheeft dat jengelen, krabben etc. niks oplevert houd hij op met dat gedrag en kan de baas weer verder met de oefening.Tijdens deze oefening krijgt de welp het commando ‘let op' of ‘watch me'. Na een aantal keren wordt de oefening uitbreidt. Om te voorkomen dat de welp gelijk wegkijkt naar zijn beloning bouwen we heel snel deze oefening uit naar twee of drie keer belonen. De baas heeft namelijk nog iets lekkers in zijn hand. Na zijn laatste beloning krijgt de welp vrij. 

Einde oefening.

Aandachtspunten: 

  • de pup kijkt naar de baas door middel van het voedsel; 
  • het maakt in het begin niet uit of de pup zit of staat; je gaat op je knieën zitten en laat aan de pup zien wat je in je hand hebt en dan begeeft je hand zich richting je borstkast; daar hou je een seconde je hand, als de pup omhoog kijkt, beloon je de pup met het speeltje of voedsel en tegelijk met je stem;
  • de pup mag niet springen, jengelen, krabben etc.; (doet de pup dit wel negeren en pas belonen als hij weer in zijn uitgangspositie is) tijdens deze oefening krijgt de pup het commando ‘let op' of ‘watch me'. ;
  • als je de beloning gegeven heb, is het nog geen einde oefening, je heb namelijk nog iets lekkers in je hand en dat laat je duidelijk zien, na de tweede beloning is het einde oefening.

Alle oefeningen willen we op video gaan opnemen. Zo gauw dit gebeurt is zullen de videobeelden op de site gezet worden.

<<< terug

Wandelen aan de lijn
Het grootste probleem waarmee mensen vaak op cursus komen is dat de hond zo trekt.
Ze staan dan heel verbaasd te kijken als ik hun vermeld dat ze het de hond zelf in de puppentijd hebben aangeleerd.
Om van een lang verhaal iets kort te maken is altijd wat moeilijker, maar hier komt het dan.
Als de pup buiten wandelt (eindelijk hij wandelt) vinden we het al snel goed dat hij naar het uitlaat veldje trekt, of naar mensen trekt. Kijk hij loopt al goed aan het lijntje. Wat niet gerealiseerd wordt is dat we nu al het trekken aanleren.

Maar hoe leer je het de hond nu af?
Het afleren van trekken is een van de moeilijkste oefeningen. Niet dat de oefening nu zo moeilijk is maar wij mensen hebben soms heel weinig geduld. Zodoende pakken we heel snel naar middelen die voor een hond vrij zwaar overkomen. Nog steeds krijg ik de vraag waarom wij niet met een slipketting werken. Mijn antwoord is dan heel simpel. Een slipketting is een hulpmiddel en wordt vaak maar te pas en on te pas gebruikt. Vaak werkt een halsband net zo efficiënt en juist veel efficiënter. Je moet alleen de juiste methode hanteren voor jouw hond.

Deze methode pas je altijd toe bij de jonge honden (17 weken)
Ten eerste ga je nooit de kant op waar de hond naar toe wil. Dus met andere worden wil de hond rechtdoor en gaat hierdoor trekken gaan wij niet verder met wandelen. Je blijft net zolang staan totdat de lijn weer slap hangt. Als de lijn slap hangt, als wij lopen, dan praten we en belonen we de hond. Maar zo gauw als de lijn weer strak staat gaan wij acuut stilstaan. De pup komt niet waar hij of zij naar toe wilt dus de pup wordt niet voor zijn gedrag beloond maar wordt alleen maar beloond als hij of zij niet trekt. Een pup kan dit zeer snel doorhebben. Maar denk eraan geef je een keer toe dan loop je een hele grote kans dat je stappen terugvalt.
Blijft de pup nu staan of zitten en kijkt helemaal niet om dan lok je hem of haar met een voertje naar je toe. Is de pup dan bij je begin je te lopen en geef je de beloning als de pup even bij je blijft lopen.

Als het bovenstaande niet werkt is er ook nog een andere methode ovor de jonkies.
Pak een voertje en begeleid de Fox met het voer naar het linkerbeen, is de Fox daar dan lopen we een paar pasjes met het voer tegen zijn neus. Als de pup goed meeloopt wordt het voertje gegeven. Dit wordt rustig uitgebouwd totdat de pup een hele eind achter het voer aan blijft lopen. Let erop dat de pup wel steeds zijn beloning krijgt voor het meelopen. Bouw deze oefening heel rustig uit. Geef ook soms wat sneller het voer dan de dag ervoor.
Als de pup goed meeloopt moet er weer van voren af begonnen worden maar nu met de hond wat hoger, niet meer voor zijn neus. Altijd als de oefening moeilijker gemaakt wordt terug naar de basis.

Deze methode passen we toe als de hierboven methode niet werkt en de pup is ouder dan 17 weken.
We gaan weer wandelen. De riem pakken we met twee handen in het handvat vast. 
Net voordat de riem strak komt te staan roepen we zijn naam en lopen gelijktijdig achteruit. We blijven net zolang doorlopen totdat de hond onze richting uitkomt. Zo gauw als de hond onze richting uitkomt keren wij om en lopen de zelfde richting nu uit als de hond. Dit betekent dat we soms heel wat straatjes heen en weer lopen voordat we ergens komen. Maar ook hier geef je een keer toe dan val je gelijk weer stappen achteruit.

Als deze methode ook niet werkt gaan we door naar dezelfde methode maar dan roepen we niet meer zijn naam maar lopen gelijk achteruit voordat de riem strak komt te staan. De rest van de methode is hetzelfde.

<<< terug

Hierkomen
Hierkomen kan ik alleen maar bestempelen als een hele belangrijke oefening. Als de Foxterrier niet weet wat hierkomen betekent kan deze nooit ergens los lopen. Nu heeft de Fox dat juist nodig, zonder los te kunnen rennen zal de Foxterrier de neiging hebben tot onrustig gedrag. Hij moet regelmatig kunnen rennen en rennen. Wat is vervelender dan dat je uren loopt te roepen zonder dat de Fox komt. Niet alleen heeft de Fox meer vrijheid maar het is ook veel veiliger als de Fox komt als er geroepen wordt.

Een aantal regels voor het goed verlopen van het hierkomen:

  • nooit, maar ook nooit de Fox bestraffen ook al duurt het uren voordat hij komt.
  • altijd een beloning geven.
  • nooit de Fox gaan vangen.
  • lijn hem nooit op dezelfde plek aan, hij weet het op een gegeven moment.
  • bewaar ten alle tijden je geduld.
  • laat hem niet vrij als je maar heel even de tijd hebt, juist dan komen ze niet.

Het bovenstaande zijn maar een paar regels je kunt er natuurlijk zelf heel wat bij zetten.

Om het grijpen te voorkomen gaan we nu leren hoe we de handen moeten houden.
Neem twee koekjes in de handen. Hou ze vast tussen de duim en wijsvinger van de linker en rechterhand. Het maakt daarna niet uit welke hand iets verder naar voren is. Zorg dat je de handen op elkaar legt met een van de hand iets verder naar voren. 
Als de Fox nu komt laat je hem rustig zijn eerste koekje eten, als hij het tweede koekje wilt zal hij dat zelf moeten pakken.
Nu is onze ene hand leeg die houden we nog steeds op dezelfde plaats. De Fox pakt ondertussen het tweede koekje en als de handen goed gehouden zijn kan ondertussen de halsband (van onderen) beet gepakt worden en de hond (na het tweede koekje gepakt te hebben) aangelijnd worden.
Als dat altijd goed gaat bouw je rustig de afstand wat uit. Oefenen ook in je eigen huis en in de tuin. Daar is het mogelijk om het los te oefenen.

Als alles goed gaat en de Foxterrier komt altijd gelijk en is gek op het voer oefenen dan een keer op de hei of in de bossen.
Je neemt iets mee waar de Foxterrier helemaal gek van is. Bijvoorbeeld kaas, slagroom noem maar op. Iets wat hij normaal gesproken nooit krijgt. Voordat je hem loslaat geef je hem iets van het lekkers. Ga nu niet gelijk roepen en roepen. Laat de Foxterrier eerst even uitdollen. Komt die bij je in de buurt geef je gelijk wat lekkers. Gaat dat goed dan roep je hem eens komt hij gelijk dan geef je wat lekkers. Ga hem niet roepen als hij aan het spelen is met andere honden, juist dan komt hij niet en wordt je als baas onzeker. Roep hem bijvoorbeeld als hij toch al jouw richting uitkomt.

Als de handelingen goed gaan mag het commando erbij geplakt gaan worden. De hulpen worden uitgevoerd en zo gauw als de Foxterrier staat geef je het commando.

Ook bij deze oefening is geduld een schone zaak, verwacht niet gelijk te veel maar bouw het rustig op. Juist dan zal de foxterrier een hond worden die graag komt.

<<< terug